Blogmaagd

Wel wel… wie had dat gedacht, een eigen blog! Dan toch… na lang twijfelen.

Ik lees al enkele maanden mee in blogland, en blijf redelijk op de achtergrond, maar af en toe (en recent steeds meer en meer) voelde ik toch zo precies de noodzaak om eens van mij te laten horen.

Zo van… ja ik ken dat jaja!! Dan kan je natuurlijk reacties plaatsen en dat is allemaal heel leuk, maar dat is toch eigenlijk niets zeggen he! Handige vragen stellen aan blogland bijvoorbeeld, dat mis ik, en als je die dan in een reactie plaatst, krijg je niet altijd respons natuurlijk! (Niet dat ik verwacht dat jullie massaal gaan reageren op deze blog ma enfin, kan ik niet zeggen dat ik niet geprobeerd heb he!)

Ik moest dus overduidelijk mijn spreekwoordelijke ei kwijt, dus bij deze… VAMONOS! (om het in de alomtegenwoordige woorden te zeggen vanuit de Colca Cañon in Peru => binnenpretje, negeer het maar!)

Waarover gaat deze blog? Goh ja… mijn eigen, veel te kleine, wereldje. Nooit beweerd dat het beklijvend spannend en interessant gaat zijn, maar wie weet, steekt ne mens al eens iets op he!

Dus, het leven zo als het is: ‘IK’, heet u bij deze enorm welkom op mijn kersverse, uit de computerbaarmoeder geperste blog! Ik ben dus officieel ontmaagd in zelfschrijf blogland! 🙂

(’t is wel een speciaal gevoel, die eerste keer! 😉 )

Laat maar van je horen!