BulletJournalling

Neen, ik ben niet dood. Ook mijn blog is niet dood. Ik nam gewoon een noodgedwongen blogpauze wegens overdreven werkdruk in mei en juni.

Op 6 mei schreef ik onderstaande blogpost, maar die geraakte niet gepubliceerd wegens geen tijd om foto’s te nemen. Schandalig…

Ik las voor het eerst over het bijhouden van een Bullet Journal bij haar. Haar enthousiasme en aanpak van haar eigen BuJo, prikkelden mijn interesse. Ik begon alles op te zoeken over het opstarten van een Bullet Journal en raakte meer en meer geïntrigeerd. Dan kwam ik, wederom via Stephanie, op de facebookpagina van Bullet Journal Junkies terecht en man, wat een pareltjes kwam ik daar tegen! Ik heb echt dringend nood aan overzicht dus ik zag dat helemaal zitten.

Ik kocht een tijdje geleden een Midori Traveler’s Notebook bij Buiten de Lijntjes. Een soort van cadeautje  voor mezelf om me te motiveren. Ik dacht, als ik zo’n prijzig hebbeding koop, MOET ik wel een overzichtelijke agenda bijhouden. Maar de opzet ervan werkte niet voor mij. Enter bulletjournalling!

Ik maakte een eigen insert voor mijn Traveler’s notebook omdat ik graag blaadjes wou met een bolletjesgrid. Voorlopig nog niet te vinden in het Midori assortiment. Ik haalde daarvoor de mosterd hier. Het heeft dan nog een tijdje geduurd eer ik een ‘ontwerp’ vond dat ik zelf aankon en min of meer mooi vond. Het is nog heel simplistisch en lang niet zo’n kunstwerk als op de fb pagina. Maar een tekentalent ben ik nooit geweest en mooi schrijven gaat al helemaal aan mij voorbij. Plus, het moet haalbaar blijven. Ik moet tijd vinden om het te onderhouden en hoe ingewikkelder het ontwerp wordt, hoe meer tijd er inkruipt uiteraard.

Ik ben nu een kleine maand bezig en voorlopig haal ik er nog niet zoveel uit maar dat komt wel. Ik ben ook nog niet helemaal tevreden met de dagelijkse pagina’s, maar dat kan ik gemakkelijk aanpassen natuurlijk. Wat me vooral opvalt is dat mijn tijdverdeling serieus onevenwichtig was afgelopen maand. Ik spendeerde te weinig tijd aan mijn gezin. Al viel dat nog mee omdat ik mezelf verplichtte hier tijd voor te maken. Het was een hele drukke maand op het werk en het zal er niet beter op worden. Waar ik een overduidelijk schrijnend tekort aan had, is me-time. Dat klinkt ongelooflijk egoïstisch maar dat is het niet. Voor mij gaat me-time gepaard met een boek lezen, een bad nemen, creatief bezig zijn. En ik vind het niet egoïstisch van mezelf om daar tijd voor te willen. Het is wat me ‘gezond’ houdt, wat me op de been houdt. Ik wil namelijk niet één van de zovelen zijn die ‘eronder door gaat’, zoals je zoveel hoort en leest de laatste tijd. 30 is toch veel te jong voor een burn out, hoor je mensen dan denken. Maar is dat zo?

Er wordt verwacht, vooral door mezelf denk ik, dat je een perfecte moeder bent die spelletjes speelt met haar gezin, uitstapjes doet, vers en gezond eten klaarmaakt en nog eens taarten bakt. Terwijl moet je ook nog de perfecte vrouw zijn en het huishouden onderhouden. Een fulltime job kan de superwoman ook aan en niet vergeten, ook nog eens hippe kleding kunnen naaien, prachtige juwelen maken en een super leuke en mooie blog onderhouden. Te veel bordjes in de lucht. Af en toe klettert er al eens eentje, of meer, op de grond. En dat is heus niet erg. Want superwoman, die bestaat helemaal niet! Buiten het DC Comics universum welteverstaan.

Maar er moet evenwicht zijn. En ik merk na een maand mijn tijdsbesteding op te volgen, dat dat er niet is bij mij. De ‘creativitijd’, die mij gezond in het koppeke houdt, die ontbrak afgelopen maand. Noem me dan gerust egoïstisch als je wil. Ik moet dus echt een manier van time management vinden die voor mij werkt. Het viel te hard op nu. Op papier. Vroeger schreeuwden mijn her en der verspreide to do -lijstjes dat ook al, maar nu het mooi verzameld staat, pikt het des te harder. Alleen weet ik nog niet meteen hoe ik het moet oplossen.

Ik ben ook belachelijk geconditioneerd. Ik ging zonet bijvoorbeeld, toen ik mijn browser opende om naar mijn WordPress te gaan, automatisch naar mijn Smartschool platform. Ingelogd en alles. Brainless surfing en mijn brain linkt dat automatisch aan mijn werkomgeving. Pijnlijk confronterend, vind ik dat.

Een BuJo bijhouden is een begin. Als ik naar mijn Monthly Log kijk van april, zie ik dat de meeste kruisjes zijn afgevinkt in mijn takenlijstje van ‘school’. De takenlijstjes van ‘life’ en ‘creative’ blijven schuifelend achter. Maar dankzij mijn BuJo zie ik dat nu recht voor z’n raap en kan ik er iets aan doen. Een weekmenu bijhouden in mijn Bullet Journal is ook zoiets waarmee ik hoop het boodschappen doen te vergemakkelijken en het gezond eten te introduceren. ’s Avonds uitgeput thuiskomen en nog moeten nadenken over een originele gezonde maaltijd is daarbij uitgesloten. Daar heb ik nu zondagen voor! Het is deze week niet helemaal gelukt om alles ook effectief op tafel te zetten, wegens late werkdagen, maar er wordt op zijn minst aan gewerkt.

Hoe ik werk en me-time nog moet uitbalanceren, daar zit ik wat mee. Als iemand me tips kan geven, alsjeblieft, werp ze in mijn richting. Het is mogelijk. Want ik zie op instagram, blogs en facebook zoveel voorbeelden passeren. Hop een nieuwe outfit voor de kleine genaaid. Oh en gisteren nog een nieuw vestje voor mezelf zitten breien. En niet vergeten: nog een patroontje getest hier of daar. Een naaiweekendje gedaan en toch nog een uitstapje met de kinderen tussen gefoefeld. Hoe doen ze het?! Mij een raadsel. Vrouwen die hier wel succesvol mee jongleren, kunt u me uit de nood helpen? Ik ben nl. gigantisch aan het falen. Ik vrees continu dat mijn gezin en leerlingen er onder lijden. Ze verdienen beter!

Maar de creatieve ziel in mij lijdt er het hardst onder. Ik probeer die spartelend boven water te houden, zodat die niet stilletjes heengaat. Want ik weiger één van die zovelen in de krant of het nieuws te zijn. Ik weiger te behoren bij de krantenkoppen die zeggen ‘ Steeds meer leraars geven vroegtijdig op’. Neen, ik niet!

Een blik op mijn BuJo:

 

Untitled

 

My MTN BuJo

 

My MTN BuJo

 

My MTN BuJo

 

My MTN BuJo

 

My MTN BuJo

 

My MTN BuJo

 

My MTN BuJo

 

My MTN BuJo

 

 

Obviously is het hierna niet gebeterd. Bewijs daarvan is de absolute leegte en stilte op mijn blog. Waarvoor mijn oprechte excuses. Maar de laatste twee werkmaanden waren echt… onbeschrijfelijk hectisch. Uiteraard zat de inspectie op school daar voor iets tussen. Gelukkig is dat allemaal positief afgelopen, of ze hadden mij in een instelling kunnen steken denk ik! Maar zo’n twee maanden, wil ik nooit meer meemaken. Iedereen zat een beetje op z’n tandvlees denk ik. Het uitbalanceren van werk, gezin en me-time waar ik hierboven over sprak is dus alleen nog maar onevenwichtiger geworden. Zo erg zelfs, dat ik gewoon geen tijd had om mijn BuJo bij te houden.

Mijn daily pages vergen toch nog te veel tijd, ondanks het feit dat ze zo simplistisch zijn. Maar de habit trackers elke keer optekenen vergt tijd. Ik ben dus aan het bedenken om over te schakelen naar een monthly tracker. Hoe ik dat in dat kleine insertje ga proppen, weet ik nog niet. Ik ga ook een aparte insert opstellen voor future planning (zijnde monthly en future log) en dan een andere voor dailies. Ik ben momenteel op zoek naar betaalbare (lees: niet uit USA) inserts met een dot grid al in het juiste formaat, want ze zelf afdrukken en snijden is ook veel te tijdrovend. Tips meer dan welkom!

De facebook pagina Bullet Journal in Traveler’s Notebook helpt! En ook de nieuwe fb page Bullet Journal België is een bron van info!

Als mijn nieuwe spreads af zijn, krijgen jullie ze hier zeker te zien. En euh… die tips voor beter time management blijven ook zeker welkom!

 

 

 

  5Comments

  1. Miss Pixie   •  

    Fijn dat ik je heb geïnspireerd voor je BuJo. Het ziet er prachtig uit en oh wat een mooie Midori ♡ Ik ben niet 100% zeker maar denk dat ze van moleskine dotted grid inserts hebben 😉

    • KellyJade KellyJade   •     Author

      thanks voor de inspo en de tip van moleskine, die hebben ze inderdaad!!!

  2. MultiVroon   •  

    Meid, ik kan maar een ding zeggen, inderdaad kan niet alles!! Met een klein kind zijn het tropenjaren, zeker als je tegelijk ook nog je werk hebt.

    Mijn tip is om rigoreus te schrappen. Wat kan er weg? Of op heel laag pitje? (Etentjes met vriendinnen wel regelmatig, maar bijv 1x per maand is prachtig. Bezoekjes aan familie idem. Sport: ga liever naar je werk fietsen of tijdens je pauze wandelen, of sport maar 1x per week ipv 3x etc) Wat kun je uitbesteden (huis schoonhouden, boodschappen laten bezorgen, eten laten bezorgen, een klusjesman voor de dingen die blijven liggen). Kun je hulp vragen of dingen handig samen doen (om de beurt de kindjes wegbrengen of ophalen, bijv met een ander stel in de buurt, of speelafspraakjes, zo klein als ze zijn, ouders eens voor je laten koken, eens wat vaker uit eten voor een eenvoudige maar gezonde hap.) Wil je liever iets naaien, of erover bloggen? Bloggen kan best een tijdje wat minder. Start geen nieuwe projecten in of om je huis. Dat soort voorbeelden.

    Natuurlijk moet je de weg vinden die bij jezelf past. Maar ik bedoel maar te zeggen dat het OKEE is om te schrappen. Alleen dat brengt meer ruimte in je week en helpt je gezond te blijven, is mijn stellige overtuiging 😉 En ik kan het weten, ik deed het niet, en ben nu chronisch moe. En das geen makkie om weer van te herstellen. (Mijn dochter is 5, het was op z’n ergst toen zij 2-3 was, en ik ben nu een half jaar serieus bezig mijn leven te veranderen (met hulp). Hopelijk kun je dit in jouw leven voorkomen!

  3. Seija   •  

    Oh wat is dit herkenbaar! Ook mijn laatste blogpost dateert van veel te lang geleden en ik heb dan nog geen doorlichting gehad op school. Schoolwerk slorpt steeds meer en meer tijd op en Smartschool is een vergiftigd geschenk. Gelukkig zijn er nu twee maanden om even te bekomen, om de batterijen weer op te laden, om het nieuwe schooljaar al wat voor te bereiden maar vooral om lekker te genieten en niets te doen. Dit laatste mag je vooral niet vergeten te doen. Voor mij moeilijk want geregeld ga ik ook even Smartschool checken, maar ik doe mijn best. Doe je mee?

  4. barbara   •  

    oooh, je schrijfsels zijn zo herkenbaar dat ik er bijna om moet wenen… ik heb ook zoooooveel nood aan die me-time en vooral ook die crea-time, dat staat zo’n beetje gelijk. Omwille van vooral praktische redenen is dat er al twee maanden helemaal niet van gekomen, en ik snak ernaar!! En nog zoveel andere dingen die je schrijft herken ik!!! We zitten middenin een verhuis, wonen sinds 2 maanden aan de andere kant van de wereld, en ik kom nergens meer toe op vlak van dingen die me tijd en energie geven, ik ben moe en kan geen al te beste mama zijn voor mijn twee dochtertjes, die dat nu net heel hard nodig hebben… Ik hoop dus ook dat het hier gauw betert!! Tips heb ik voorlopig niet echt, maar ik kan je alvast zeggen dat je niet alleen bent in de worstelingen!

Laat maar van je horen!