Een ‘hobby’ die overleefde sinds mijn kindertijd

Ik neem deel aan de uitdaging ’40 dagen bloggen’, die Kathleen van de blog Verbeelding op poten zette. Het komt neer op 40 dagen, elke dag (met uitzondering van skip-zondagen) bloggen. Kathleen liet zich inspireren door de vasten.

Vandaar dat het hier plots zo druk en actief is op de blog. Ik besloot na aansporing van Kathleen zelf deel te nemen. Ik ben druk bezig met een nieuwe blogreanimatie dus dat duwtje in de rug kon ik in feite goed gebruiken.

De deelnemers van de uitdaging kregen een bundel toegestuurd met uitleg en een heel aantal onderwerpen ter inspiratie. Ik moet helaas toegeven dat mijn leven heus niet interessant genoeg is om zelf zomaar iedere dag onderwerpen uit de krochten van mijn brein te plukken. So much for my creativity! Dus ik zal toch een aantal van die suggestie-onderwerpen moeten aansnijden vrees ik.

Of u het dus wilt of niet, u krijgt hier misschien meer insights in mijn leven en welzijn dan u lief is 😉

De onderwerpen uit het voorbeeldlijstje zijn onderverdeeld in thema’s. Het gemakkelijkste van die thema’s is misschien wel ‘De favorieten’. Iedereen heeft wel z’n favoriete vanalles. Zo deelde ik donderdag mijn favoriete (huil)film met jullie.

Over sommige onderwerpen moest ik al eens langer nadenken maar bij het lezen van  ‘Je favoriete bezigheid als kind en doe je het nu nog altijd even graag? Waarom wel of waarom niet?‘, schoot me meteen iets te binnen.

Ik kan me herinneren dat ik, doorheen mijn hele kindertijd, veel heb gedanst. Waar ik maar kon. Op alle soorten muziek ook. Ik danste voor de tv, buiten, alleen, maar ook in gezelschap, op school en thuis voor de spiegel. Ik volgde als kind ook jazzdance. Later, als tiener deed ik een tijdje hiphop en breakdance en als volwassene waagde ik me ook nog aan ragga. Ik nam ook telkens deel aan schoolvoorstellingen en dan steevast met een dansje.

Om dus de vraag in het onderwerp te beantwoorden: ‘Ja ik doe het nog altijd even graag’. Ik dans nog steeds wanneer en waar ik maar kan. Op feestjes, voor tv met de dochter, thuis als ik aan het opruimen ben en een aanstekelijk muziekje hoor… Ik betrap er me er regelmatig op. En Echtgenoot helaas soms ook, waarbij het schaamrood dan op mijn wangen verschijnt. Over ’t laatst nog, stond ik in mijn hobbykamer te shaken (even de spieren losschudden na voorover gebogen patronen te knippen) op ‘Run the world’ van Beyoncé. Ik had mijn koptelefoon op dus had Echtgenoot helemaal niet horen binnenkomen, tot ik met een heeeeeeeel betrapt gezicht zijn ‘caught ya dancing!’ hoorde! Haha! Maar geef toe, wie begint niet spontaan te shaken bij het horen van Queen B haar ode aan power women?

Zulke betrapsessies kwamen in mijn ouderlijke huis ook regelmatig voor. Daar stond ik dan, alles te geven in mijn kamer, meestal ook nog overtuigend mee aan het playbacken, wanneer mama, papa of erger nog, mijn zus binnenkwam. Ontelbare keren denk ik. En volgens mama was dat al zo sinds ik een jaar of 2 was!

Het volgende tekstje vond ik terug in een soort van herinneringboekje dat mijn mama bijhield over mij:

 

Untitled

Kijk naar mama haar mooie juffrouwen – handschrift!

 

Zo zie je maar, geen K3 voor mij (al bestonden ze toen nog niet) als tweejarige, maar Michael Jackson en Madonna! Het dansen zat me in het bloed. Gelukkig kan ik het ook best wel. Ik kan toch de maat houden en bepaalde pasjes uitvoeren, anders zou het dansen in het bijzijn van anderen wel heel gênant worden!

Ons Flavie lijkt die dansmicrobe wel geërfd te hebben. Zij danst hier ook regelmatig voor de tv of in de keuken (en terwijl kijkend naar zichzelf in het glas van de oven)! Zij wel op K3 en dan liefst elke keer op hetzelfde liedje (Ushuaia). Maar ook als we andere muziek opzetten begint haar achterwerk spontaan te wiebelen. In het liedje ‘10000 luchtbalonnen’ van K3 komt een stukje in (‘A ye lé lé lé lé) dat Flavie ‘haar schudden’ noemt en dan gaat ze helemaal los! Zalig om te zien.

 

 

Untitled

Als je klikt op de afbeelding, kan je het filmpje bekijken!

 

Vrijdag had ze carnaval feestje in de kinderopvang en toen ik ze ging ophalen was het eerste dat de verzorgsters zeiden: ‘ze heeft heeeeeeel hard gedanst, de hele morgen lang en na haar dutje nog!’ Tjah, wat kan ik zeggen, iets met een appel en een boom zeker?

 

Untitled

Als je klikt op de afbeelding, kan je het filmpje bekijken!

  1 Comment

  1. gerhildemaakt   •  

    Zo leuk dat Flavie je dansmicrobe geërfd heeft. Ik word altijd vrolijk van die filmpjes op Instagram. 🙂

Laat maar van je horen!