Filmtip: mijn favoriete (huil)film…

Ik ben een filmliefhebber. Dat heb ik nooit onder stoelen of banken gestoken. Het feit dat ik niet het soort vrouw ben die graag naar typische ‘chickflicks’ kijkt, is ook geen groot geheim.

Pas op, begrijp me niet verkeerd, ik heb helemaal niks tegen vrouwen die hier wel naar kijken. Het is gewoon niet helemaal mijn ding! Fantasy, actie of superhelden, meer mijn ding! Ook B-films, klassiekers en indie films liggen me wel.

Natuurlijk zijn de meeste huilfilms wel van die ‘typische’ films. Ik heb natuurlijk wel al wat romcoms of romantische films gezien in mijn leven. Ik heb ook meer dan 20 jaar samen geleefd met mijn moeder uiteraard. ‘You’ve got mail’ ken ik helemaal vanbuiten, gezien dat één van mama’s lievelingsfilms is. En die verdraag ik ook nog wel, Meg Ryan en Tom Hanks blijven een goed duo, zo upbeat 😉

Maar films zoals ‘The Notebook’ bijvoorbeeld, kunnen me maar weinig ontroeren. Ik ben mogelijks één van de weinige vrouwen die de film nog maar 1,5 keer zag. Alvast mijn excuses als ik mij hiermee schuldig maak aan godslastering, ofzoiets!

Echtgenoot heeft denk ik al meer girly films gezien dan ik. Waarschijnlijk wil hij niet dat ik dat hier vertel, maar te laat! Hij is opgegroeid met twee zussen dus daar kwam weinig anders op tv. Hij heeft ‘The Notebook’ al meer gezien alvast! ?

Vanzelfsprekend zijn er ‘chickflicks’ die ik wel apprecieer, zoals ‘Pride and prejudice’ bijvoorbeeld. Dat blijft een favoriet. Ook ‘Pretty Woman’ vind ik nog steeds leuk. Vroeger hadden wij thuis maar enkele films op video, waarvan de meeste opgenomen vanop tv. Zo hadden we de ‘Star Wars’ – trilogie, de ‘Indiana Jones’ – trilogie, ‘Platoon’ en voor mama dus ‘Pretty Woman’. Als ik dan ziek thuis zat was de filmkeuze dus beperkt. Vooral de eerste twee heb ik grijs gedraaid en kan ik nog altijd mee opzeggen, maar ook ‘Pretty Woman’ ken ik nog grotendeels uit mijn hoofd…

Maar met zulle films huilen? Nee toch niet meteen. Ik huil niet zo snel met films. Sinds mijn vorige zwangerschap misschien wel iets meer en zeker nu ik opnieuw zwanger ben. Vorige week nog, in de cinema, al was ik niet zo erg als de man naast mij! Maar over die film later meer.

Als kind huilde ik verschrikkelijk met de film ‘E.T.’, zo aangrijpend! En ook met ‘Wall-e’ moet ik elke keer opnieuw een traantje wegpinken het eerste half uur.

Maar de film die me nog steeds elke keer bij de keel grijpt is meteen ook één van mijn favoriete films en dus de filmtip van vandaag, na een lange omweg!

Het is een minder bekende film, maar daarom niet minder prachtig. De beelden zijn wonderschoon en magisch en de 5-jarige hoofdrolspeelster steelt meteen je hart. Ik heb het hier over de film ‘The Fall’ van filmmaker Tarsem Singh, ondermeer bekend van ‘The Cell’ met Jennifer Lopez in de hoofdrol.

 
the-fall-52e92cdfd9a3f

 
‘The Fall’ is een film over de ontmoeting van een depressieve stuntman  – gespeeld door de, in mijn ogen toch aantrekkelijke, Lee Pace (bekend van The Hobbit, Pushing Daisues, Guardians of the Galaxy…) – en een klein meisje van Hongaarse origine. Beiden bevinden zich in een hospitaal in Los Angeles, hij voor een misgelopen stunt en mogelijkse verlamming, zij voor een gebroken arm.

Ze ontmoeten mekaar toevallig en beginnen samen een avontuurlijk verhaal te schetsen, verteld door hem, beeldend gemaakt door haar. De beelden die erbij horen zijn prachtig en spelen zich grotendeels af in India. Veel van de plaatsen in de film bezochten wij ook later. De film was ook één van de grootste inspiraties voor mij om naar dat deel van India te gaan. We kwamen er ook toevallig bij een textielfabrikant die vaak werd bezocht door ‘celebrities’ en waar de eigenaar dan ook over opschepte. Hij liet ons foto’s zien en Tarsem Singh en Lee Pace waren er tijdens de opnames van de film blijkbaar ook geweest. Onnozele anekdote van mij, ik weet het, maar voor de volledigheid…

 
Image 2-03-17 at 21.30

 

Image 2-03-17 at 21.31

Bron foto’s: Google images

 

De film mag dan niet het sterkste verhaal ter wereld hebben, er hangt wel een soort magie in de lucht, vind ik. En de grootste reden voor die magie is het kleine meisje die Alexandria speelt ( actrice Catinca Untaru). Ze komt zo naturel en overtuigend over, dat je gewoon meteen mee bent met haar personage. De interacties tussen haar en Lee Pace lijken net echt.

 

Image 2-03-17 at 21.26

 

Toen ik wat meer info opzocht over de film, vooral om de mooie plaatsen in India te identificeren, kwam ik een film met commentaar van de filmmaker tegen. Blijkt dat veel van de tekst van het meisje ongeschreven was voor het filmen en dat veel van haar reacties effectief authentiek zijn. Zo werd Lee Pace tijdens het filmen altijd in het bed gehouden waardoor zijn verwonding veel echter leek en werden veel scènes gefilmd van achter de gordijnen van het ziekenhuisbed. Zo krijg je natuurlijk oprechte reacties. De scène waarin het meisje de letter ‘E’ verward met het cijfer ‘3’ zou ook improvisatie en een oprechte vergissing van haar zijn geweest, gebruikt door de regisseur.

Misschien een heel klein beetje wreed dat ze het meisje (en de rest van de crew) zo hebben voorgelogen, maar het levert wel speciale cinema op en uiteraard werd haar op het einde de waarheid verteld.Een blik achter de schermen vind je hier en hier op Youtube en ook een interview met acteur Lee Pace (klik).

Dit alles gezegd zijnde, jullie weten nu waarschijnlijk meer over deze film dan jullie wilden. Maar hoe zit het dan met dat huilen? Wel, de scène naar het einde toe, waar Alexandria smeekt om niet iedereen dood te laten gaan ( in het verhaal wel te verstaan)… Haar mega schattig en snikkend geuite ‘Don’t kill him’, zindert na en is, naar mijn mening, hartverscheurender dan de gebroken en herwonnen liefde van ‘The Notebook’. Maar natuurlijk is dat voor iedereen verschillend.

‘The Fall’ is ‘an acquired taste’ gelijk dat ze zeggen. Een heel speciale film die, als het je ding niet is, je helemaal niets kan zeggen of je, zoals bij mij, betovert!

Wil je zelf oordelen? Hier kan je alvast de trailer terugvinden.

Zijn er mensen die deze film al hebben gezien? Zoja, wat vonden jullie ervan? Zo neen, wil je hem zien na mijn hele epistel van hierboven?

  3Comments

  1. Pingback: kellyjade.be – Een ‘hobby’ die overleefde sinds mijn kindertijd

  2. EviP.   •  

    Ik ben ook een absolute filmliefhebber en ik zie graag heel verschillende genres. Fantasy, actie, romcoms, biopics… ik verslind ze bijna allemaal. Alleen horrorfilms kunnen me tegenwoordig niet meer bekoren. Sinds ik mama ben geworden kan ik daar precies niet meer tegen, heel vreemd. Zo grappig dat je dat zegt van “Pretty Woman”, want dat is ook een film die wij thuis op video hadden en die ik grijs keek (samen met “Dirty Dancing”).

    The Notebook, tja… dat is idd geen hoogstaande film en er zijn gigantisch veel films die zoveel beter zijn, maar in zijn genre kan ik daar nog wel van genieten. Ik moet wel zeggen dat ik geïntrigeerd ben door The Fall nu. Ik heb hem nog nooit gezien. The Cell al wel, en dat vond ik … vreemd.

    Ik zet The Fall alvast op mijn te-zien-lijst! 🙂

    • KellyJade KellyJade   •     Author

      The Cell was inderdaad een vreemde film. En dat is The Fall ook wel, maar waar The Cell eng en een beetje morbide is, is deze film prachtig en ontroerend. Vind ik toch… Heel leuk dat ik je interesse heb opgewekt! Laat je weten wat je ervan vond als je hem ooit bekijkt?

Laat maar van je horen!