Tattoo me – first one

De eerste keer. Altijd spannend. Zo ook voor mijn eerste tatoeage. Al jaren was ik er over aan het nadenken en toen ik eindelijk 18 werd, maakte ik een afspraak. Ik ging langs met mijn plan bij Magical Needle in Vilvoorde. Het toenmalige vriendje van Zus was ook daar geweest en ik had al veel positieve dingen gehoord. For the record, mijn laatste tats werden ook daar gezet!

Het toenmalige vriendje van de Zus maakte me ook bang met horrorverhalen. Bang zijn bleek echter nergens voor nodig. Easy breezy! Het kietelde zelfs een beetje! Misschien is toen de ‘verslaving’ begonnen. Omdat de ervaring zo tegenoversteld bleek aan mijn verwachtingen/angsten.

Mijn plan was simpel. Het zou een spin worden. En niet zo maar een spin, een prachtige, elegante zwarte weduwe. Want ik hou van spinnen, in tegenstelling tot zowat de andere 98% van de bevolking.

Mijn liefde voor spinnen begon in mijn laatste jaar van de middelbare school. Ik las veel over deze interessante beestjes en raakte meer en meer geboeid. Ze zijn behoorlijk misbegrepen. Ze hebben bijvoorbeeld meer schrik van ons dan wij van hen. En het grootste deel is lang niet zo schadelijk als mensen willen geloven. Ze zijn ook de stofzuigers van onze huizen. Daarmee bedoel ik dat ze irritante insecten zoals muggen en vliegen opruimen! En muggen, die hebben nu eens geen biologisch nut se! Spinnen dus wel!

Ze zijn ook mooi! Sommige toch… Vele vogelspinnen hebben prachtige kleuren. Voor diegenen wiens maag het aankan, zoek maar eens Poecilotheria metallica op Google images. Of Chromatopelma cyaneopubescens. Of klik op hun namen en ik leid je er naartoe! Prachtig toch?

Maar een vogelspin wou ik niet op mijn lichaam laten vereeuwigen. Te harig! 😉 Ik ging voor de elegante gladheid van één van de Zwarte Weduwe varianten (Latrodectus mactans). Ik zocht naar afbeeldingen en kwam uiteindelijk op deze terecht:

 

 

0

 

Hiermee stapte ik naar tattoo artist Stinky. ‘Op mijn heup/lies’ zei ik. ‘Komt in de sjakosj’, zei hij. Zo gezegd zo gedaan. In 2004 kwam deze afbeelding op mijn lichaam te staan. Hij staat er dus al lang en ik heb er nog geen seconde spijt van gehad.

Ik heb mijn foto’s afgezocht maar geen enkele foto terug gevonden van de verse inkt. Helaas. U zal het moeten stellen met oude (toen nog) webcam foto’s die enkele maanden na het zetten van de tattoo zijn genomen. Een beetje verder volgt de huidige stand van zaken. U zal het verschil wel opmerken 😉

Nyah&me

 

Nyah1

 

Nyah2

 

Ik krijg vaak de vraag of ik niet bang was dat de afbeelding helemaal zou vervormen tijdens mijn zwangerschap. En neen, eigenlijk niet. En dat was ook nergens voor nodig. Mijn bescheiden zwangere buikje (al de kilo’s zaten gewoon over de rest van mijn lijf) zat boven de tatoeage. Niks vervorming dus. Het feit dat de spin al gewend was aan een groeiend buikje (de kilo’s kwamen er al bij voor de zwangerschap) zal misschien ook geholpen hebben. Ze is in verhouding meer ingezakt geworden omdat mijn buik al voor mijn zwangerschap niet meer zo strak was als toen, zo lang geleden.

 

Ongeveer 12 jaar later en ettelijke jojo kilo’s aan de blubberbuik verder, ziet de spin er zo uit:

 

image

 

image

 

 

Laat maar van je horen!