Tattoo me – Nazca tree

Het is zover. Ik ben aan de (voorlopig) laatste tatoeage aanbeland. De tattoo waarmee jullie eigenlijk al bekend zijn, omdat mijn bloglogo er een bewerkte foto van is. De boom van de Nazca lijnen. Sindsdien zo’n beetje mijn symbool geworden.

 

 

Untitled

Nu

 

 

Ik schreef er reeds eerder een post over, maar wil het verhaal nog wel eens opnieuw vertellen 😉

 

Ik heb al heel m’n leven een zwak voor bomen. Ik vind ze prachtig. Ik verdwaal ook graag in bomen en je zal me in quizjes of testjes altijd als antwoord op de vraag: ‘Waar zou jij het liefst vertoeven: bergen, bossen, kust of platteland?’ , bossen zien geven. Afbeelding van bomen heb ik veel. Ik heb er zelfs een heel pinterest bord aan gewijd. Misschien ook niet verbazingwekkend dat op onze trouwuitnodiging en onze  dochter haar geboortekaartje een boom prijkte.

In 2012 waren Echtgenoot en ik op rondreis in Peru, ik schreef er hier al meerder malen over. Kijk maar eens in mijn ‘Would be world traveler‘ rubriek. Op onze eerste dag, in Lima, leerden we een jonge Fransman kennen die ons een aantal tips gaf voor onze reis. Eén daarvan was, dat als we een tattoo wilden laten zetten, we dat vooral in Cusco moesten doen. Dat idee speelde nl. in mijn hoofd. Ik wilde een blijvende herinnering aan wat zeker een prachtige reis beloofde te worden.

Zo gezegd zo gedaan, Ergens halverwege onze reis kwamen we aan in Cusco. Ik deed wat internet research en vond een shop in één van de zijstraatjes van het hoofdplein, Wilka Tattoo. We gingen er een bezoekje brengen en ontdekten al snel dat de uitbater een koppel jonge, sympathieke mannen waren. De ene al wat excentrieker dan de andere. De shop was piepklein, maar heel proper. Ik was niet aan mijn proefstuk toe en wist dus wel waarop ik moest letten. Alles leek in orde te zijn en zoals het hoort. We maakten een praatje, snuisterden wat in de boekjes en maakten een afspraak. Die zou binnen 5 dagen plaatsvinden. We hadden nl. eerst nog de Inca Trail af te leggen, de legendarische vierdaagse trektocht naar Machu Picchu. Qua hygiëne en afzien niet aan te raden met een verse tatoeage. Maar aangezien we nadien zouden terugkeren naar Cusco en hier nog een hele dag zouden vertoeven en uitrusten, was er dan tijd genoeg.

Dus op 17 augustus 2012 trokken Echtgenoot en ik opnieuw naar de shop, hij al wat zenuwachtiger dan ik. Voor hem zou het zijn eerste tattoo zijn, voor mij de vijfde. We hadden al afgesproken met artist Jimmy wat het zou worden. We waren eerder op onze trip over de Nazca lijnen gevlogen en waren daar serieus van onder de indruk. Echtgenoot kon de afbeelding van het astronautje maar niet uit zijn hoofd krijgen en ik was natuurlijk helemaal verkocht door de boom. Er stond zelfs een voorbeeld van de Nazca boom in de boekjes van de shop, hoewel deze geoglief minder bekend is dan de kolibrie of de condor. Voor het astronautje moesten ze nog een geschikte afbeelding opzoeken, want die was nog minder bekend.

Echtgenoot wilde als eerste aan de beurt, om er van af te zijn. Hij ging met klamme handen in de stoel zitten, maar heeft het, op een paar gelaatstrekken na, zeer mannelijk doorstaan. 😉 Ik heb er zelfs nog een filmpje van!

 

 

DSCN4870

 

DSCN4872

Klik op bovenstaande afbeelding om het filmpje te bekijken!

 

 

Image 6-04-17 at 11.56

 

Nadien was het mijn beurt. Ik besloot om de tat op mijn onderrug te zetten, ja ik weet het, een echte ‘tramp stamp’ maar het is niet zo’n typische ‘tramp stamp’ afbeelding en dat leek me echt een mooie plaats voor de boom. Echtgenoot noemt het wel eens een ‘aarsgewei’! #lachendkakske

 

 

DSCN4875

Toen

 

 

Het viel zoals altijd goed mee, hier en daar een gevoeliger plekje, maar al bij al was ik er rap vanaf! Heel tevreden van het resultaat. Let u aub NIET op mijn dikke love handles in onderstaande foto. Die zijn ondertussen toch ietsje kleiner geworden, pre-zwangerschap dan.

 

 

DSCN4873

 

 

We konden nadien 4 dagen uitblazen in onze hangmatten in de Peruaanse jungle.

 

 

Untitled

 

Achteraf gezien misschien ook niet de properste omgeving voor verse inkt, maar ik zweer het u, ik heb nog nooit een tatoeage gehad die sneller is genezen dan deze. Misschien zat de gezonde jungle lucht er toch voor iets tussen. Het enige jammere was dat we in de subtropische temperaturen niet konden genieten van het zwembad zoals deze kerel…

 
DSCN5348

Laat maar van je horen!