Zwangerschapscomplicaties

Het is hier al weer een tijdje stil. Helaas is dat omdat ik weinig inspirerend te vertellen heb.

Ik ben namelijk op platte rust gezet, tot mijn grote ergernis natuurlijk, want een zittend gat, dat heb ik niet.

Een drietal weken geleden kreeg ik opeens voortijdige contracties. Ik merkte op een zondagavond ‘pijn’ in de rug en buik die volgens mij toch niet meteen normaal was. Spoedvisitje aan de gyn en een uurtje aan de monitor wees uit dat mijn baarmoeder stoten aan het doen was die ze niet hoorde te doen. Gelukkig was het niet zo erg, alles zat nog netjes toe en met onze kleine meid ging het goed. Maar om erger te voorkomen werd ik om te beginnen op 2 weken bedrust gezet en werd me medicatie voorgeschreven om de contracties te onderdrukken.

Ik deed mijn best om zoveel mogelijk te blijven liggen/zitten (gelukkig mag ik nog opstaan voor toiletpauzes en waspauzes) en vorige week leek het beter te gaan. Ik kreeg zelfs groen licht om terug te gaan werken.

En dan weer zondagavond (ik begin serieus te denken dat ons poppemieke iets tegen zondagen heeft!), opnieuw ongerustheid mijnentwege. Het begon weer. Deze keer was er vrees voor vruchtwaterverlies, een streepje serieuzer. Dus een spoedvisitje aan het verloskwartier deze keer. Gelukkig ‘vals’ alarm na een aantal onaangename onderzoeken maar 2u aan de monitor toonden opnieuw contracties, erger deze keer. Ik werd een nachtje daar gehouden voor observatie en kreeg preventief twee longrijping spuitjes maar de volgende dag mocht ik gelukkig terug naar huis. Met onze meid zelf ging het nog steeds goed.

En nu zit ik dus thuis. All the time! Het is het beste voor ons wondertje, maar laat mij nu echt geen persoon zijn om onder dwang lui op haar gat te zitten wezen! Voorlopig ben ik thuis tot aan de Kerstvakantie, maar de kans dat ik nadien nog mag gaan werken is behoorlijk klein. Mijn excuses alvast aan mijn leerlingen, ze zo in de steek laten vlak voor en tijdens de examens. Maar ons boeleke haar gezondheid gaat uiteraard voor!!!

Gisteren had ik even een mentaal dipje. Ik besefte dat het niet de bedoeling was dat het zo zou zijn. Hoe kan ik zo genieten van mijn zwangerschap. Andere vrouwen lopen rustig rond te hobbelen en met hun buik te pronken en ik mag nog niet eens mijn eigen eten maken… Dat vind ik nog het ergste, dat ik afhankelijk ben van anderen, dat ik niet voor mezelf kan/mag zorgen. Ik ben liever zelfstandig. Ik zag al mijn plannen in het water vallen. Helpen met het inrichten van de babykamer, doopsuiker voorbereiden (ahja want dat ging ik natuurlijk allemaal zelf doen)… Ik ging nog zo veel doen en maken (slaapzakjes, kleedjes…) en dat zit er voorlopig niet in. Hopelijk na een tijdje wel. Eens lekker gaan eten of een cinemaatje meepikken met het ventje, een keer gaan een marktje afstruinen op zoek naar iets leuks… Ik zit thuis gevangen in de plaats. Dat stak even tegen gisteren. Maar na een flinke huilbui (hoezo hormonen? ik moet dan nog eens extra hormonen nemen, stel u voor!) en een welgemeende knuffel van de hubby gaat het weer.

Vandaag kon ik er weer tegen. Ik hield me voor dat niet alles in het water hoeft te vallen en dat ik nu alleen maar meer tijd krijg om te genieten van het gevoel in de buik. Intiemer kan niet toch? Alleen zij en ik. En er zijn uiteraard vrouwen die het nog zo veel erger voor hebben dan ik. Ik mag tenminste nog bewegen! En onze dochter stelt het tenminste nog goed! Het doel is nu vooral: zorgen dat ze zolang mogelijk blijft zitten! Al de rest zal wel op z’n plooi vallen. Zakjes doopsuiker vullen kan al zittend ook en wie weet… mag ik binnen een maandje ofzo wel een half uurtje achter m’n naaimachine zitten. Wie weet! Positive thinking!

  8Comments

  1. CreativEls   •  

    Heel begrijpelijk hoe je je voelt maar het is voor een heel goed doel. Zorgen dat jullie meisje à term kan geboren worden. Veel beterschap ! Probeer het inderdaad van de positieve kant te bekijken. Keep smiling girl !

  2. Carla Killens   •  

    ai ai ai lieverd toch !
    Hou in je gedachten dat je, zelfs terwijl je niets doet, je wel een nieuwe mens aan het maken bent hé !!!!
    Dus zelfs in rust en in slaap werk jij keihard !
    Hang on in there !
    Liefs!

  3. Karen.   •  

    Oh, veel moed, ik heb ook geen zittend gat en kan je dus een beetje begrijpen!
    Achja, dan zal je maar gedwongen een aantal leuke films moeten kijken en haken kan je ook al liggend, niet?

  4. MultiVroon   •  

    Hè meid, wat een teleurstelling!! En wat gaat dat vervelen! Hopelijk veel lezen, filmpjes kijken en misschien luisterboeken?

  5. Twee emmerkes water   •  

    oei, niet leuk & best wel verschieten ook 🙁
    probeer het inderdaad van de best mogelijke kant te bekijken.
    Plus, nu mag je ongestoord iedereen rondcommanderen 😉
    En bedankt, dan is mijn pijnlijk bekken ook weer even in perspectief geplaatst…

  6. Sheena   •  

    Ik heb bij mijn eerste zwangerschap ook zo een paar weken platte rust moeten houden en ik herken het gevoel!! De wereld gaat verder en jij kan alleen maar toekijken. Ik had er een hekel aan. Het goede nieuws is dat dat allemaal ook weer voorbij gaat. En misschien denk je er zelfs op een dag aan terug en kan je je niet goed meer voorstellen wat er nu zo verkeerd was met eens een hele periode helemaal niets te moeten doen 😉 Je wordt het trouwens wel gewoon hoor na een tijd …. Of toch een beetje 😉 Gelukkig is het herfst- winter en kan je je gezellig voor de tv leggen en een marathon series bekijken , het is niet dat er buiten nog veel interessants aan het gebeuren is 🙂 Veel moed!

  7. Miza Vanila   •  

    Niet leuk een zwangerschap die niet gaat zoals je verwacht. Verzorg je goed en rust goed, alles kan later!

  8. Pingback: kellyjade.be – Blank

Laat maar van je horen!